123

Uwaga! Ta wi­try­na wy­ko­rzy­stu­je pli­ki cook­ies w ce­lu umoż­li­wie­nia dzia­ła­nia nie­któ­rych fun­kcji ser­wi­su (np. zmia­ny ko­lo­ru tła, wy­glą­du in­ter­fej­su, itp.) oraz w ce­lu zli­cza­nia li­czby od­wie­dzin. Wię­cej in­for­ma­cji znaj­dziesz w Po­li­ty­ce pry­wat­no­ści. Ak­tual­nie Two­ja przeg­lą­dar­ka ma wy­łą­czo­ną ob­słu­gę pli­ków co­o­kies dla tej wi­try­ny. Ten ko­mu­ni­kat bę­dzie wy­świet­la­ny, do­pó­ki nie za­ak­cep­tu­jesz pli­ków cook­ies dla tej wi­try­ny w swo­jej przeg­lą­dar­ce. Kliknięcie ikony * (w pra­wym gór­nym na­ro­żni­ku stro­ny) ozna­cza, że ak­ce­ptu­jesz pli­ki cookies na tej stro­nie. Ro­zu­miem, ak­cep­tu­ję pli­ki cook­ies!
*
:
DC
#
/
o
[
]
Z
U
H

In­ter­pre­ter

Oma­wia­ny tu in­ter­pre­ter mo­że pra­co­wać w trzech try­bach:

  1. Tryb zwyk­ły (pod­sta­wo­wy)
    Tryb zwyk­ły jest „nor­mal­nym” (pod­sta­wo­wym) try­bem pra­cy. Włą­cza­my go iko­ną Tryb zwykły lub po­le­ce­niem     Tryb zwyk­ły z me­nu Wi­dok. Po­zo­sta­łe dwa try­by (tj.: Kro­ko­wy z pre­kom­pi­la­cją i Kro­ko­wy rze­czy­wi­sty) umoż­li­wia­ją ana­li­zę pli­ków post­scrip­to­wych i prze­zna­czo­ne są dla pro­gra­mi­stów chcą­cych pro­gra­mo­wać w tym ję­zy­ku. Je­śli op­cja Na­rzę­dzia dla pro­gra­mi­stów (w me­nu Op­cje) jest wy­łą­czo­na, to tryb pod­sta­wo­wy jest je­dy­nym do­stęp­nym i nie ma po­trze­by wy­bie­ra­nia go wspo­mnia­ną iko­ną.

  2. Tryb kro­ko­wy z pre­kom­pi­la­cją
    Ten tryb (i opi­sa­ny ni­żej     Tryb kro­ko­wy rze­czy­wi­sty) umoż­li­wia­ją ana­li­zę pli­ków post­scrip­to­wych oraz wspo­ma­ga­ją pro­gra­mi­stów chcą­cych two­rzyć pro­gra­my post­scrip­to­we w ich pi­sa­niu i uru­cha­mia­niu. Aby try­by te by­ły do­stęp­ne, na­le­ży włą­czyć op­cję Na­rzę­dzia dla pro­gra­mi­stów (w me­nu Op­cje).

    Po włą­cze­niu op­cji Na­rzę­dzia dla pro­gra­mi­stów do­stęp­na sta­nie się iko­na Tryb krokowy z prekompilacją (oraz op­cja Tryb kro­ko­wy z pre­kom­pi­la­cją w me­nu Wi­dok). Wspo­mnia­ną iko­ną włą­czy­my oma­wia­ny tu tryb pra­cy, w któ­rym plik jest naj­pierw wczy­ty­wa­ny do pa­mię­ci i dzie­lo­ny na to­ke­ny i da­ne. Tak ob­ro­bio­ne da­ne są wy­świet­la­ne na li­ście Kod pro­gra­mu (Fot. 1.):

Fot. 1.
Ok­no In­ter­pre­te­ra Post­Scrip­tu w try­bie kro­ko­wym

  1. Te­raz iko­ną Wykonaj jeden krok (lub kla­wi­szem En­ter) po­wo­du­je­my in­ter­pre­ta­cję ko­lej­nych wpi­sów na tej li­ście. Je­śli wpis na li­ście za­wie­ra li­czbę lub zmien­ną, to jest ona prze­no­szo­na na stos (li­sta na­zwa­na Stos ope­ran­dów), je­śli wpis na li­ście Kod pro­gra­mu za­wie­ra ope­ra­tor, to po­bie­ra on wy­ma­ga­ną li­czbę pa­ra­me­trów ze sto­su (li­sta Stos ope­ran­dów) i od­kła­da wy­nik na ten sam stos. Po­zo­sta­łe li­sty wi­do­czne w try­bie kro­ko­wym po­zwa­la­ją pod­glą­dać za­war­tość ele­men­tów znaj­du­ją­cych się na sto­sie głó­wnym oraz na dwóch sto­sach po­moc­ni­czych (li­sty Stos sło­wni­ko­wy i Stos gra­ficz­ny).

    Iko­na Następne polecenie na li­ście Kod pro­gra­mu po­ka­zu­je to po­le­ce­nie, któ­re zo­sta­nie wy­ko­na­ne w na­stęp­nym kro­ku. Pod­czas nor­mal­ne­go wy­ko­ny­wa­nia ko­du wskaź­nik wy­ko­na­nia na­stęp­nej ope­ra­cji prze­su­wa się au­to­ma­tycz­nie. Moż­na je­dnak za po­mo­cą kla­wi­szy kur­so­ra z je­dno­cześ­nie przy­trzy­ma­nym kla­wi­sze Ctrl prze­su­nąć ten wskaź­nik w do­wol­ne miej­sce.

    W try­bie kro­ko­wym mo­że­my wspo­ma­gać się do­dat­ko­wy­mi fun­kcja­mi:
    • Wy­ko­naj do pun­ktu za­trzy­ma­nia Do punktu zatrzymania – pro­gram zo­sta­nie wy­ko­na­ny do tej po­zy­cji na li­ście Kod pro­gra­mu, przy któ­rej usta­wi­my zna­cznik (pun­kty za­trzy­ma­nia mo­gą być za­pi­sy­wa­ne na dys­ku za po­mo­cą iko­ny Zapisz punkty zatrzymania, dzię­ki cze­mu po po­wtór­nym ot­war­ciu pli­ku bę­dą one na­dal usta­wio­ne).

    • Wy­ko­naj ca­łość Wykonaj całość – (wy­ko­nu­je wszyst­kie po­le­ce­nia od bie­żą­ce­go do koń­ca).

    • Szu­kaj Szukaj – wy­szu­ku­je i pod­świet­la po­zy­cję na li­ście Kod pro­gra­mu, któ­ra za­wie­ra tekst znaj­du­ją­cy się w po­lu edy­cyj­nym znaj­du­ją­cym się przed tą iko­ną.

    Ze wzglę­du na fakt, że plik post­scrip­to­wy mo­że za­wie­rać da­ne bi­nar­ne – nie wszyst­kie pli­ki mo­gą być w try­bie Kro­ko­wym z pre­kom­pi­la­cją pra­wid­ło­wo zin­ter­pre­to­wa­ne.

    Otóż je­śli w pli­ku znaj­du­ją się da­ne bi­nar­ne, to za ich in­ter­pre­ta­cję od­po­wie­dzial­ny jest to­ken znaj­du­ją­cy się bez­po­śre­dnio przed ty­mi da­ny­mi.

    Tak więc do­pie­ro po wy­ko­na­niu te­go to­ke­nu, pro­gram bę­dzie wie­dział ile da­nych po nim na­stę­pu­ją­cych po­win­no być po­trak­to­wa­nych ja­ko da­ne i w ten spo­sób zo­sta­nie zi­den­ty­fi­ko­wa­ne miej­sce, w któ­rym w pli­ku znaj­du­je się ko­lej­ny to­ken. Po­nie­waż w try­bie Kro­ko­wym z pre­kom­pi­la­cją to­ke­ny nie są wy­ko­ny­wa­ne na bie­żą­co, je­śli plik za­wie­ra da­ne bi­nar­ne – od­na­le­zie­nie to­ke­nu za blo­kiem bi­nar­nym nie jest moż­li­we.

  1. Tryb kro­ko­wy rze­czy­wi­sty
    Ten tryb włą­czy­my iko­ną Tryb krokowy rzeczywisty i jest on po­łą­cze­niem dwóch wy­mie­nio­nych wy­żej try­bów. A więc plik jest ana­li­zo­wa­ny i to­ke­ny są umie­szcza­ne na li­ście     Kod pro­gra­mu. Ale da­ne za po­zy­cją bie­żą­cą nie są ana­li­zo­wa­ne, stąd w przy­pad­ku da­nych bi­nar­nych bę­dą one zin­ter­pre­to­wa­ne pra­wid­ło­wo i pro­gram bę­dzie mógł pra­wid­ło­wo przejść do to­ke­nu na­stę­pu­ją­ce­go po da­nych bi­nar­nych.

    Ten tryb wy­ko­rzy­stu­je­my do ana­li­zy pli­ków (np. w przy­pad­ku po­szu­ki­wa­nia błę­dów) za­wie­ra­ją­cych da­ne bi­nar­ne. Wy­bo­ru try­bu pra­cy kro­ko­wej (iko­na Tryb krokowy z prekompilacją lub Tryb krokowy rzeczywisty ) do­ko­nu­je użyt­ko­wnik (nie ma moż­li­wo­ści stwier­dze­nia, czy w pli­ku są da­ne bi­nar­ne przed zin­ter­pre­to­wa­niem pli­ku, tak więc moż­li­we jest, że przy nie sprzy­ja­ją­cym ukła­dzie da­nych w try­bie kro­ko­wym pro­gram wy­ko­na nie­do­zwo­lo­ną ope­ra­cje – błąd kry­tycz­ny). W ta­kiej sy­tua­cji na­le­ży uru­cho­mić pro­gram po­no­wnie i ana­li­zo­wać plik w oma­wia­nym tu try­bie.

    Pli­ki PDF mo­gą być in­ter­pre­to­wa­ne al­bo w try­bie pod­sta­wo­wym, al­bo w try­bie kro­ko­wym rze­czy­wi­stym. In­ter­pre­ta­cja kro­ko­wa pli­ku PDF prze­bie­ga dwu­e­ta­po­wo. Bez­po­śre­dnio po ot­war­ciu pli­ku mo­że­my ana­li­zo­wać kro­ko­wo dzia­ła­nie pro­gra­mu (na tym eta­pie nie są ot­wie­ra­ne po­szcze­gól­ne stro­ny, ale wczy­ty­wa­na jest struk­tu­ra do­ku­men­tu).

    Mo­że­my też iko­ną Wykonaj całość spo­wo­do­wać prze­a­na­li­zo­wa­nie tej struk­tu­ry i wczy­ta­nie do pa­mię­ci wszyst­kich po­trzeb­nych obiek­tów. Po wczy­ta­niu struk­tu­ry do­ku­men­tu pro­gram za­trzy­ma się, a my mo­że­my prze­jrzeć za­war­tość po­szcze­gól­nych obiek­tów. Te­raz na­le­ży wy­brać (na pas­ku sta­nu pro­gra­mu) stro­nę, któ­ra chce­my ot­wo­rzyć (to spo­wo­du­je do­da­nie od­po­wie­dnich po­le­ceń do li­sty z ko­dem pro­gra­mu) i od tej chwi­li mo­że­my kro­ko­wo wy­ko­ny­wać po­szcze­gól­ne po­le­ce­nia gra­ficz­ne przy­pi­sa­ne wy­bra­nej stro­nie.

Po włą­cze­niu Op­cji dla pro­gra­mi­stów ma­my ró­wnież do­stęp­ne do­dat­ko­we, opi­sa­ne ni­żej fun­kcje w me­nu głó­wnym pro­gra­mu:

  1. W me­nu Edy­cja:
    • Cof­nij – od­wo­łu­je ostat­nią ope­ra­cję edy­cyj­ną wy­ko­na­ną na li­ście Kod pro­gra­mu.

    • Usuń – usu­wa pod­świet­lo­ną po­zy­cję z li­sty Kod pro­gra­mu. Je­śli na li­ście nie ma pod­świet­lo­nej po­zy­cji usu­wa­na jest po­zy­cja ozna­czo­na iko­ną Następne polecenie.

    • Wstaw (kla­wisz In­sert) – fun­kcja wsta­wia pu­stą po­zy­cję nad pod­świet­lo­ną po­zy­cję na li­ście Kod pro­gra­mu. Je­śli na li­ście nie ma pod­świet­lo­nej po­zy­cji, wol­na po­zy­cja jest wsta­wia­na nad po­zy­cję ozna­czo­ną iko­ną Następne polecenie.

    • Edy­tuj (kla­wisz F2) – fun­kcja ot­wie­ra do edy­cji wy­bra­ną po­zy­cję na li­ście Kod pro­gra­mu. Ot­war­cie to po­le­ga na usta­wie­niu kur­so­ra na po­cząt­ku wy­bra­nej do edy­cji po­zy­cji. Po za­koń­cze­niu edy­cji da­nej po­zy­cji za­my­ka­my edy­cję kla­wi­szem En­ter. Spo­wo­du­je to au­to­ma­tycz­ne wsta­wie­nie wol­nej po­zy­cji za edy­to­wa­ną po­zy­cją i prze­nie­sie­nie kur­so­ra do tej po­zy­cji. Aby wyjść z try­bu edy­cji bez za­twier­dza­nia wpro­wa­dzo­nych zmian na­le­ży użyć kla­wi­sza Esc.

  2. W me­nu Op­cje:
    • Tryb bez­po­śre­dni – po­le­ce­nie wy­ko­nu­je ope­ra­tor exe­cu­ti­ve, któ­ry wpro­wa­dza nas w bez­po­śre­dni tryb pra­cy in­ter­pre­te­ra. W try­bie tym po­ja­wi się do­dat­ko­we okien­ko z kur­so­rem, w któ­rym mo­że­my wpi­sy­wać po­le­ce­nia ję­zy­ka Post­Script, któ­re po za­twier­dze­niu kla­wi­szem En­ter bę­dą na­tych­miast wy­ko­ny­wa­ne. Z try­bu exe­cu­ti­ve wy­cho­dzi­my po­le­ce­niem quit.

  3. W me­nu Ak­cja:
    • Na po­czą­tek (Ctrl + Ho­me) Na początek – po­wo­du­je prze­skok na po­czą­tek ana­li­zo­wa­ne­go pli­ku.

    • Je­den krok (En­ter) Wykonaj jeden krok – po­wo­du­je wy­ko­na­nie ko­lej­ne­go po­le­ce­nia w try­bie kro­ko­wym.

    • Je­den krok bez wcho­dze­nia do pro­ce­dur (Ctrl + En­ter) – dzia­ła jw., ale je­śli ko­lej­ny krok po­wo­do­wał­by wy­ko­na­nie pro­ce­du­ry, to jest ona wy­ko­ny­wa­na w ca­ło­ści (bez ana­li­zy kro­ko­wej).

    • Do pun­ktu za­trzy­ma­nia (Ctrl + B) Do punktu zatrzymania – wy­ko­nu­je pro­gram do naj­bliż­sze­go pun­ktu za­trzy­ma­nia.

    • Wy­ko­naj ca­łość (Ctrl + R) Wykonaj całość – wy­ko­nu­je pro­gram do koń­ca lub do naj­bliż­sze­go ope­ra­to­ra show­pa­ge.

    • Wy­ko­naj od bie­żą­cej po­zy­cji do koń­ca – wy­ko­nu­je kod do koń­ca pro­gra­mu.

    • Wczy­taj pun­kty za­trzy­ma­nia – wczy­tu­je za­pi­sa­ne wcześ­niej pun­kty za­trzy­ma­nia.

    • Za­pisz pun­kty za­trzy­ma­nia Zapisz punkty zatrzymania – za­pi­su­je na dys­ku pun­kty za­trzy­ma­nia. Pun­kty za­trzy­ma­nia są za­pi­sy­wa­ne w pli­ku o naz­wie zwią­za­nej z naz­wą ob­ra­bia­ne­go do­ku­men­tu, stąd każ­dy ob­ra­bia­ny plik mo­że mieć za­pi­sa­ne nie­za­leż­nie pun­kty za­trzy­ma­nia przy­pi­sa­ne do nie­go.

    • Wy­czyść pun­kty za­trzy­ma­nia – usu­wa z li­sty Kod pro­gra­mu wszyst­kie za­zna­czo­ne pun­kty za­trzy­ma­nia.

»
«